Vormen, ontvangen en geven

Bij mij is het precies andersom: woorden zijn in al hun abstractie al vaak te veel voor de foto’s die ik maak. Er komt geen gedachte, geen woord, geen letter bij kijken als ik kijk…
Alleen reageren op wat er gebeurt met de ingrediënten waarmee ik werk: model, licht, achtergrond, camera enz. Drie uur lang (meestal duurt een fotosessie zo lang bij mij) ‘beeldhouwen’, ‘schilderen’ en registeren, alles visueel.

En dan is het er, of niet. Dat moment waarop schoonheid samenvalt met mij(n) onuitgesproken gedachten, gevoelens.
Bij Ont(k)leed is dat met het mannelijk naakt, maar het kunnen net zo goed een landschap, een vrouw met prachtig haar, of lelijke baby speelgoedpoppetjes zijn, om maar wat te noemen.

Maar dan het ‘rationele deel’ van de Ont(k)lede man…dat komt later.
Ik praat overigens wel met mijn model.

Linda

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *