Ken en de vertrutting van het mannenlichaam

In reactie op mijn eerste blog spreekt Eef haar voorkeur uit voor een ‘objectivering van het naakte mannenlichaam’, als inspiratiebron om haar associaties en fantasieën op los te laten. Zij spreekt hier als schrijfster en prijst mijn foto’s, die dusdanig anoniem zijn dat zij haar (en hopelijk ieders) verbeelding de vrije loop kan laten gaan.
“Al dat (mannelijk) denken maakt ook onvrij.” Inderdaad, daar waar Boomsma en Sanders de regie uit handen geven aan de geïnterviewde mannen, hoe open en oprecht deze ook mogen zijn hierin, willen wij de regie juist zelf in handen houden en is ons model niet meer en niet minder dan een ‘object’ voor ons.

Twee dagen geleden is, na eerder al in verschillende andere landen, nu ook in Nederland de Vogue voor mannen op de markt gekomen. De hoofdredacteur is een vrouw. De man is hier, naast doelgroep, vooralsnog bovenal ‘object’: paspop, middel tot verleiding. Ik vrees dat het concept hetzelfde is als de Vogue voor vrouwen: oppervlakkig op uiterlijk gerichte inhoud, leuk om even doorheen te bladeren of het bloedserieus te nemen voor wie in dromen gelooft. Na de Barbies nu een opmars voor de Kennen: gladde, rimpelloze koppen (crèmes doen wonderen), onthaarde lichamen en gestileerd tot in de puntjes.
Ik betwijfel of Eef’s teksten of mijn foto’s daar ooit in zouden verschijnen, hoewel esthetiek ook ons niet vreemd is.

Wij liften niet mee op de ‘vertrutting’ van de man met ons project Ont(k)leed. Wij eigenen onszelf de verschijning van de man als muze toe, laten de man in zijn waarde.
Enfin, het mannenlichaam in elk geval.

Linda