Hoe kijken mannen naar zichzelf en hun lichaam? (1)

In 2010 schreven Arie Boomsma en Stephen Sanders het boek ‘De Man En Zijn Lichaam’. Ik ben het boek momenteel aan het lezen.

In dit boek vertellen uiteenlopende typen mannen over wat het betekent om naakt te zijn, hoe zij (soms amper) naar het lichaam van hun soortgenoten durven te kijken, hoe sommigen zich schamen, maar ook de controle willen houden over hun eigen lichaam. En hoe hoofd en lichaam van elkaar gescheiden lijken te zijn.
Mannen, openhartig pratend met twee andere mannen. Alleen dat was misschien al een taboedoorbrekende zet?
Zijn wij taboedoorbrekend met Ont(k)leed? Daar is het ons in eerste instantie niet om te doen, maar als het zo zou zijn, dan zijn wij daar niet tegen!
Bij onze eerste presentatie, vorig jaar in De Winkel van Sinkel in Utrecht, bleek uit zowel de verbale- als non-verbale reacties van de aanwezige mannen hoe er een bepaald ongemak heerste bij het zien en horen van onze visuele en tekstuele uitingen. Maar ook: nieuwsgierigheid!
In het boek van Boomsma en Sanders zijn foto’s te zien, gemaakt door twee fotografen. Op de meeste foto’s houden de mannen hun kleding aan. Anil Ramdas lijkt zelfs wel ingepakt in vijf lagen kleding. Om zijn lichaam maar zoveel mogelijk te verhullen. De foto’s zijn, vind ik, wel raak: ze laten zien wat er in de teksten wordt besproken. Maar, ze getuigen ook wel van pudeur als het gaat om jezelf ook voor de camera blootgeven.
De man voor mijn camera geeft zijn lichaam bloot, stelt zijn lichaam ter beschikking aan mijn ideeën en reacties.
Hij geeft zich natuurlijk niet echt bloot. Want hoofd en lichaam zijn gescheiden.
Wij willen de man wél ont(k)leden!
Linda.