Hoe kijken mannen naar zichzelf en hun lichaam? (2)

Ja Linda, wij willen de man wèl ontkleden en ontleden. Al zag ik in dat boek ook een paar naakte mannen op de foto. Zij durfden blijkbaar wel. De kwetsbaarheid die zij laten zien, maakt mij echter wat ongemakkelijk. Alsof we als vrouw een man zo niet mogen zien. Alsof hij op dat moment van zijn sokkeltje sukkelt en hij ons niet meer boeit, want niet stoer genoeg. Of niet afstandelijk genoeg.

Het zette me aan het denken dat de enige foto waarbij ik dat niet had, nou net die van de maker en interviewer Stephen Sanders zelf was. Een mooie schaduwrijke foto van een naakte man die zijn hand in zijn kruis houdt. Een enigszins clichématige stoere mannelijke pose, hij lijkt heel zeker van zijn zaak. Zijn lichaam. Hij kijkt recht in de camera met een blik waar menige vrouw knikkende knieën van zal krijgen. Oprecht geil. Niet van die lege porno ogen.

Hij lijkt zich helemaal bloot te geven aan zijn eigen boek. Maar is dat zo? Schept die brutale blik niet juist een comfortabele afstand tussen hem en de kijker/lezer? Zoals een frontale aanval niet ook de beste verdediging is? Seks als machtsmiddel.
Bovendien, en dat is eigenlijk het meest opvallende, kiest hij ook voor mysterie en verhulling. Niet alleen zijn hand zit voor zijn, ongetwijfeld mooie piemel, deze verdwijnt ook in een soort fade-out van schaduw. Er is amper iets te zien, slechts de aanzet van een zachte glooiing die nieuwsgierig maakt en dan niets meer. Geloof me, ik heb er met mijn neus bovenop gehangen, maar er is werkelijk niets te zien.
Beetje jammer. Gemiste kans. Niet zozeer omdat ik graag alles had bekeken, maar vooral om een statement te maken als man. Als maker van een boek over mannen en hun lichaam.

Tja, dan moeten wij maar echt ontkleden en vooral ontleden. Al hoort het hoofd bij het lichaam, al dat (mannelijk) denken maakt ook onvrij. Dat vind ik eigenlijk zo heerlijk aan jouw foto’s Linda, het mannelijk lijf is daarop ontdaan van zijn denken. Ontdaan van zijn identiteit en persoonlijkheid.
Het interesseert mij eerlijk gezegd niet hoe hij kijkt naar zijn eigen lichaam. De man achter het model doet er voor mij niet toe. Ik zie prachtige beelden van een naakt mannenlijf waar ik ongegeneerd naar mag kijken. Waarover ik volkomen vrij kan fantaseren en associëren. Een ont(k)leed lichaam dat ik als puur materiaal mag kneden om er kunstige dingen van te maken. Vrij van normen en ongeschreven regels.

Misschien daardoor wel taboedoorbrekend, wie zal het zeggen. Wat denk jij?

Eef