Blote mannen zijn niet interessant? (2)

Linda schreef enkele weken geleden over de ophef rondom de reclamecampagne van Suitsupply en een uitzending van WNL Opniemakers. Een vrouwelijke kijker reageerde tijdens die uitzending met de uitspraak: ‘Blote mannen zijn ook niet zo spannend, dus logisch dat je dat minder ziet’.
In haar blog reageerde Linda op deze uitspraak en was het hier duidelijk niet mee eens. Zij pleit voor meer mannelijk naakt in de fotografie, vooral ook door vrouwelijke fotografen die (meer) een eigen visie op het blote mannenlijf zouden moeten etaleren.

Het moge duidelijk zijn, dat ik het van harte eens ben met het standpunt van Linda. Hoezo zijn blote mannen niet interessant?! Overduidelijk heeft de vrouw die deze uitspraak deed, de foto’s van Ont(k)leed nog niet gezien…

Misschien vertaalde zij het beeld van een blote man in haar hoofd direct naar de platte pornografische manier waarop vrouwen veelal worden uitgebeeld. Wellicht moest zij denken aan de verlegen, schuine blik die zij ooit zelf in een Playgirl had geworpen. Misschien schrok zij van haar eigen gedachten aan nat geoliede mannen met gladgeschoren wasbordjes die zij zich herinnerde uit dat magazine. Of had deze vrouw simpelweg geen idee van de mogelijkheid van smaakvolle, artistieke foto’s van een bloot mannenlijf gezien door het cameraoog van een fotografe?
Een fotografe met een visie die dat lijf beziet als een wereld van licht en schaduw, van lijnen en curven, van kracht en kwetsbaarheid ineen, van lust en tederheid, als een object dat zich onderwerpt aan haar camera en waar zij vrij mee kan verbeelden en spelen?

Een wijze waarop nog niet veel blote vrouwen in beeld zijn gebracht. Beelden die niet alleen lust of schoonheid prikkelen. Beelden die doen kijken voorbij dat mannenlijf, ook al zie je op sommigen in de eerste blik een bil of piemel. Beelden die doen kijken en stilstaan. Kijken en nadenken. Verwonderen, en je soms doen afvragen of je wordt bedonderd met wat je ziet. Zelfs op het verkeerde been gezet.

Dat soort beelden van blote mannen zijn er amper. Gelukkig maakt Linda Bais ze voor Ont(k)leed. Gelukkig mag ik daar uren naar kijken, me er helemaal in verliezen. En er dan ook nog over schrijven. Soms is het leven heel mooi. Met blote mannen en al.

Eef